Aby nie umilkło „echo ich głosów”

Limanowa. Prawda i pamięć o obozie Ravensbrück przyświecały uczestnikom spotkania zorganizowanego w ZSTiO w Limanowej. Zapowiadana dr Wanda Półtawska nie mogła przyjechać do Limanowej. O wspomnieniach więźniarek opowiadała natomiast córka jednej z nich.

Gdy blisko 70 lat temu ocalałe więźniarki Ravensbrück opuszczały obóz, przyrzekły sobie że kolejnym pokoleniom będą przekazywać prawdę o rzeczywistości „za drutami” i pamięć o ofiarach. Zaproszona na spotkanie z młodzieżą dr Wanda Półtawska, autorka wspomnień z Ravensbrück: „I boję się snów” miała gościć Limanowej w czwartek, 3 kwietnia, jednak z przyczyn zdrowotnych nie mogła przyjechać.

Wydarzenie przyjęło więc nową formę, ale jego przesłanie nie uległo zmianie. To przesłanie najlepiej oddać słowami z tablicy pamiątkowej, umieszczonej w obozie w Ravensbrück: „ Jeśli echo ich głosów umilknie - zginiemy”.

Wanda Półtawska, poprosiła o zastępstwo córkę obozowej towarzyszki, Marię Lorens.

Uroczystość ku pamięci ofiar obozu rozpoczęła msza św. w bazylice Matki Boskiej Bolesnej w Limanowej, odprawiona pod przewodnictwem ks. dra Karola Dziubaczki.

Na spotkanie w ZSTiO przybyli przyjaciele dr Wandy Półtawskiej: Roman Ciesielczyk – dyrektor ZS im. Królowej Korony Polskiej w Kłodnem, autor tablic przedstawiających historię obozu koncentracyjnego w Ravensbrück Bartłomiej Ryś oraz reżyser filmu „Jeden pokój” poświęconego Wandzie Półtawskiej Paweł Zastrzeżyński, któremu towarzyszyła żona Beata.

Wszystkich gości przywitała dyrektor szkoły Grażyna Szumilas, gospodarz uroczystości, zaznaczając że spotkanie wpisuje się w obchody jublileuszu 90-lecia szkoły, której patronuje błogosławiony Jan Paweł II, przyjaciel Wandy Półtawskiej.

W tematykę wprowadził montaż słowno-muzyczny w wykonaniu uczniów ZSTiO. Do jego treści nawiązała Maria Lorens, mówiąc o pokoleniu swojej mamy, którego młodość przypadła czas trwania II wojny światowej. Było to pierwsze pokolenie, wychowane po latach zaborów w niepodległej Polsce.

Późniejsze więźniarki Ravensbrück przysięgały wierność ojczyźnie „Na Orła i na Krzyż”, pozostając wiernym tym wartościom nawet w nieludzkich warunkach obozu. Siła ducha i wiara w Boga pozwalały przetrwać, zachować godność, znosić śmierć bliskich i cierpienie spowodowane pseudomedycznymi operacjami. Maria Lorens podkreśla, ze relacje mamy, cioci „Duśki”( dr Wandy Półtawskiej) oraz ich przyjaciółek nie były przygnębiające i zapamiętała je jako „uśmiechnięte”.
Szczery i bardzo bezpośredni przekaz wywarł ogromne wrażenie na młodzieży, uczestniczącej w tym niezwykłym spotkaniu.

Na uroczystość przybyli dyrektorzy oraz uczniowie szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych z Limanowej, Tymbarku, Mszany Dolnej, Starej Wsi i Laskowej. W spotkaniu, które miało formułę otwartą, uczestniczyły też osoby goszczące w szkole z potrzeby serca.

6-letnia dziewczynka trafiła do szpitala Przemęczenie strun głosowych – czy to infekcja, czy tylko suchość?