Autor monografii ma swoją ulicę

Na łamach portalu Limanowa.in staramy się przypomnieć sylwetki patronów limanowskich ulic - głównie tych, którzy byli związani z naszym regionem. Nazwiska znanych w Polsce zasłużonych ważnych postaci historycznych są powszechnie znane. W Limanowej sporo jest ulic noszących imiona zasłużonych lokalnych działaczy. Jednak zdarza się czasem, że nawet mieszkańcy tych ulic niewiele wiedzą o ich patronach.

Na terenie osiedla Sowliny, od ulicy Willowej, prowadzi miejska droga nosząca imię Franciszka Bujaka. Choć nie pochodził z Limanowszczyzny, miał dla niej olbrzymie zasługi - był autorem wydanej w 1902 roku monografii zatytułowanej „Limanowa – miasteczko powiatowe w zachodniej Galicji – stan społeczny i gospodarczy”. 

Urodził się 16 sierpnia 1875 roku we wsi Maszkienice w powiecie brzeskim, jako syn Anny i Jakuba Bujaków. W latach 1886 – 1894 pobierał naukę w Gimnazjum w Bochni. Po zdaniu matury rozpoczął studia w 1894 roku na wydziale filozoficzno-historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Tytuł doktora uzyskał w 1899 roku z historii gospodarczej Polski. W latach 1901 – 1902 uzupełnił studia w Lipsku, Rzymie i Genui. 

Po powrocie z zagranicy pracuje jako asystent na Uniwersytecie Jagiellońskim, w bibliotekach (w Bibliotece Jagiellońskiej) i w archiwach (w Krajowym Archiwum Akt Grodzkich i Ziemskich w Krakowie). Zawarł związek małżeński z Ewą Kromsztyk, z którą miał trójkę dzieci: Ewę, Jakuba i Stanisława. Z dzieci przeżył tylko Jakub, znany alpinista i narciarz, który zginął w niewyjaśnionych okolicznościach po wojnie. 

W 1905 roku Franciszek Bujak uzyskał habilitację i tytuł docenta historii gospodarczej Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie pracy Studia nad osadnictwem Małopolski. 

Rok 1909 przyniósł mu tytuł profesora nadzwyczajnego, jednocześnie objął on kierownictwo nowo utworzonej katedry historii gospodarczej UJ w Krakowie, gdzie pracował do 1919 roku. 

Przed I wojną światową Bujak zaangażował się w działalność polityczną. Aktywnie, uczestniczył w galicyjskim ruchu ludowym, współpracując z Polskim Stronnictwem Ludowym – Piast. Był ekspertem delegacji polskiej, zajmującym się zagadnieniami gospodarczymi, na konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 roku. Otrzymał mianowanie na profesora zwyczajnego historii społeczno-gospodarczej na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie pracował do 1921 roku. 

W 1920 roku był przez krótki okres ministrem Rolnictwa i Reformy Rolnej w rządzie Władysława Grabskiego. W roku akademickim 1920/21 objął katedrę historii społeczno – gospodarczej Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i pozostał tam do 1943 roku. 

Franciszek Bujak brał czynny udział w życiu naukowym kraju, obejmując swą działalnością całość rozwoju nauki historycznej. Stworzył szkołę badawczą polskiej historii gospodarczej, zwłaszcza dziejów wsi. Od roku 1917 był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności, a do 1922 r. jej członkiem czynnym. W okresie lwowskim wykazał się jako założyciel i redaktor czasopism: „Rocznik Dziejów Społecznych i Gospodarczych od 1931”, „Biblioteka dziejów kultury i wsi”, „Wieś i Państwo”. Od połowy lat trzydziestych zmniejszył się udział Bujaka w zajęciach czysto dydaktycznych. Swój czas poświęcał głównie pracom organizacyjnym oraz własnej pracy twórczej. 

W ostatnich latach II wojny światowej przyjechał do Krakowa i w 1945 r. zgłosił się jako profesor do Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1946 roku powierzono mu katedrę ekonomiki spółdzielczej na Wydziale Rolniczym UJ (tzw. Studium Spółdzielcze).

W pierwszych latach po wojnie włączył się też w prace naukowe i organizacyjne Komitetu Naukowego do Ziem Odzyskanych. W 1948 roku przeszedł na emeryturę, zaś w 1951 roku został członkiem tytularnym Polskiej Akademii Nauk. Zmarł 21 marca 1953 roku w Krakowie i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim

Zobacz również:

• Ks. Józef Joniec 
• Józef Marek
• Maksymilian Marszałkowicz
• Achacy Przyłęcki
• Stanisław Małachowski
• Leopold Węgrzynowicz
• Bp Piotr Longin Bednarczyk 
• Józef Bek 
• Tytus Czyżewski 
• Wilhelm Tabor 
• Władysław Dunarowski 
• Sebastian Flizak
• Ks. Kazimierz Łazarski 

Biografia i fotografia pochodzi z publikacji wydanej przez Miejską Bibliotekę Publiczną w Limanowej, w ramach mikroprojektu „Transgraniczne przenikanie”.