Jego pasją był Beskid Wyspowy

Wczoraj minęła 61 rocznica śmierci profesora Leopolda Węgrzynowicza. Działacz turystyczny i krajoznawca, przez lata badał kulturę ludową Beskidu Wyspowego.

Leopold Węgrzynowicz był wybitnym nauczycielem  i propagatorem idei krajoznawstwa szkolnego w Polsce. Urodził się w 1881 w Tuchowie, ale wkrótce wraz z rodzicami zamieszkał w Dobrej. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie i w 1905 r. ukończył wydział matematyczno – fizyczny. Po studiach był bibliotekarzem w Towarzystwie Uniwersytetów Ludowych w Krakowie, a potem nauczycielem.

Wybitny etnograf badał, fotografował, opisywał zwyczaje i zajęcia mieszkańców naszego regionu. Pozdrawiał ich słowami: "Witaj, Bracie". Między innymi efektem jego pasji badawczych były artykuły i rozprawy. Napisał ich około 50. Ziemi limanowskiej dotyczą:

"Śmiguśne dziady" (1920); "Motywy zdobnicze w owczych serkach" (1925); "Szałasy w limanowskim Beskidzie Wyspowym" (1948); "Szałaśnictwo w limanowskim Beskidzie Wyspowym" (1952-53); "Zdobienie serków owczych" (1955); "Prace i poszukiwania etnograficzne w powiecie limanowskim" (1959); "Materiały etnograficzne z powiatu limanowskiego" (1967).

Miasto się nie dołoży. „Po prostu nas na to nie stać” Dar kardynała dla Kijowa. Wsparcie trafiło do ośrodka rehabilitacyjnego

Jemu zawdzięczamy zorganizowanie Oddziału Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego w Limanowej i Mszanie Dolnej. On też przyczynił się do powstania Liceum i Gimnazjum w Ujanowicach koło Limanowej, w którym rok uczył.

Ostatnie lata spędził w domu rodzinnym i tu zmarł 11 sierpnia 1960 roku. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Dobrej.

Jego imię nosi Szkoła Podstawowa w Dobrej i Krakowie (nr 113). W przeszłości bardzo popularny wśród miłośników górskich wycieczek był rajd Leopolda Węgrzynowicza, który prowadził po szlakach Beskidu Wyspowego.

Wybitny etnograf badał, fotografował, opisywał zwyczaje i zajęcia mieszkańców naszego regionu. Pozdrawiał ich słowami: "Witaj, Bracie". Między innymi efektem jego pasji badawczych były artykuły i rozprawy. Napisał ich około 50. Ziemi limanowskiej dotyczą:

"Śmiguśne dziady" (1920); "Motywy zdobnicze w owczych serkach" (1925); "Szałasy w limanowskim Beskidzie Wyspowym" (1948); "Szałaśnictwo w limanowskim Beskidzie Wyspowym" (1952-53); "Zdobienie serków owczych" (1955); "Prace i poszukiwania etnograficzne w powiecie limanowskim" (1959); "Materiały etnograficzne z powiatu limanowskiego" (1967).

Miasto się nie dołoży. „Po prostu nas na to nie stać” Dar kardynała dla Kijowa. Wsparcie trafiło do ośrodka rehabilitacyjnego

Jemu zawdzięczamy zorganizowanie Oddziału Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego w Limanowej i Mszanie Dolnej. On też przyczynił się do powstania Liceum i Gimnazjum w Ujanowicach koło Limanowej, w którym rok uczył.

Ostatnie lata spędził w domu rodzinnym i tu zmarł 11 sierpnia 1960 roku. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Dobrej.

(Fot. archiwum SP 113 Kraków)