„Twórca polskiej szkoły skoków” z Limanowej

W marcu minęła 32. rocznica śmierci Mieczysława Kozdrunia, skoczka narciarskiego i przede wszystkim znakomitego trenera skoków narciarskich, pochodzącego z Limanowej. Pierwszy rekordzista skoczni w Wiśle-Malince, prowadził kadrę polskich skoczków na czterech Zimowych Igrzyskach Olimpijskich.

Mieczysław Kozdruń urodził się w Limanowej 4 października 1911 roku. Tutaj spędził dzieciństwo i młodość. Rodzinne miasto opuścił po II wojnie światowej. Już wieku 12 lat próbował swoich sił w narciarstwie. W 1928 roku podczas festynu Sokoła w Limanowej zwyciężył niemal we wszystkich konkurencjach, w których startował: bieg przez przełaj, skok w dal, skok o tyczce, skok wzwyż, rzut kulą.

Wkrótce jednak jego największą pasją stały się skoki narciarskie. W 1930 roku ukończył Państwowe Gimnazjum w Nowym Targu, a pięć lat później uzyskał absolutorium Studium Wychowania Fizycznego przy Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Był pierwszym rekordzistą skoczni w Wiśle-Malince w 1933 roku uzyskując 41 metrów. W 1935 roku zdobył wicemistrzostwo w Akademickich Mistrzostwach Polski. Rok później zajął czwarte miejsce na Mistrzostwach Polski w Rabce. Wystąpił także na Mistrzostwach Świata w Zakopanem w 1939 roku (25 miejsce) i we francuskim Chamonix w 1947 roku (22 miejsce).

Po II wojnie światowej, zanim wyjechał na stałe z Limanowej, był inicjatorem budowy 25-metrowej skoczni narciarskiej, zbudowanej przy Gimnazjum i Liceum Pedagogicznym w Limanowej.

Jazda na jednym kole i brak dokumentów. 15-letni motocyklista przed sądem Spór o halę: wójt chce rozbudowy, mieszkańcy pełnowymiarowego obiektu

W 1950 roku we Wrocławiu zdobył tytuł magistra wychowania fizycznego na podstawie pracy „Trening narciarza skoczka”. Po zakończeniu kariery zawodniczej został uznanym w Polsce trenerem skoków narciarskich (od 1953 roku trener I klasy). Często nazywany jest twórcą polskiej szkoły skoków. W 1953 roku napisał jedyny wówczas podręcznik dla instruktorów i trenerów w zakresie skoków pt. „Skoki narciarskie”.

W latach 1950-1967 prowadził reprezentację Polski w skokach narciarskich. Jego podopiecznymi byli m.in. Antoni Łaciak (wicemistrzostwo świata), Gustaw Bujok (7. miejsce na Mistrzostwach Świata) czy Władysław Tajner. W latach 1967-1974 był trenerem kadry młodzieżowej. Jako trener prowadził zawodników w czterech Zimowych Igrzyskach Olimpijskich (1952 - Oslo, 1956 - Cortina D’Ampezzo, 1960 - Squaw Valley, 1964 - Innsbruck). Był także ceniony w środowisku skoków narciarskich działaczem i sędzią. Od 1955 roku był członkiem Komisji Skoków FIS wybranym w Szwajcarii i przez 22 lata reprezentował Polskę we władzach FIS w skokach i był technicznym delegatem i sędzią FIS.

Za swoje zasługi trenerskie został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką PZN oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1977 roku w wieku 66 lat przeszedł na emeryturę, nadal jednak pracując na 1/2 etatu w Wojewódzkiej Federacji Sportu w Bielsku-Białej. Do 1985 roku zajmował się szkoleniem młodzieży w LKS „Beskid” w Brennej.

Zmarł 12 marca 1988 roku w Bielsku Białej.

(Na podstawie historiawisly.pl, Wielka Księga Limanowian. Fot.: NAC - archiwum historiawisly.pl; na zdjęciu Mieczysław Kozdruń w 1947 roku podczas Mistrzostw Świata).