"Wieś galicyjska w dobie kapitalizmu i pary"

Limanowa. "Wieś galicyjska w dobie kapitalizmu i pary” - w ramach prowadzonego przez limanowskie muzeum cyklu „W ogrodach Klio” o wybranych aspektach z XIX-wiecznej historii Dobrej opowie 28 lutego historyk i archiwista, Adrian Cieślik.

Zapoczątkowana w XVIII-wiecznej Anglii rewolucja przemysłowa spowodowała wieloaspektowe zmiany w każdej dziedzinie życia społecznego. Przyśpieszona dekompozycja tradycyjnych struktur stanowych, spowodowana między innymi gwałtownymi falami rozwijającego się kapitalizmu, objęła także w XIX wieku obszary Galicji – peryferyjnego obszaru wielonarodowej monarchii Habsburgów.

Wieś Dobra położona w centrum Beskidu Wyspowego podlegała tym procesom z intensywnością analogiczną do sąsiednich miejscowości, poprzez z jednej strony ograniczoną industrializację inicjowaną przez miejscową szlachtę, z drugiej natomiast emancypację warstwy chłopskiej w wyniku regulacji ogólnoustrojowych, skutkującą w efekcie zmianą tradycyjnych form gospodarczych.

Ciekawym aspektem badawczym jest w tym kontekście recepcja zachodzących przemian przez ogół społeczności Dobrej, na tle występujących w tym stuleciu klęsk elementarnych: epidemii, zaburzeń społecznych (rabacja galicyjska) oraz nieurodzajów. Wykład zaplanowany na 28 lutego o godz. 17:00 wygłosi mgr Adrian Cieślik - historyk, archiwista, doktorant Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, pracownik Archiwum Polskiej Prowincji Dominikanów. Tematyka dysertacji doktorskiej: Kancelaria urzędu prowincjała prowincji galicyjskiej dominikanów. Jego zainteresowania naukowe to historia Galicji, dzieje Zakonu Dominikanów, archiwistyka, a zainteresowania prywatne: etnografia i kultura oraz historia regionalna Dobrej i okolicy.

Ni ma się co spieszyć – rzekł leniwiec, drapiąc się po plecach Mroźny cios w uprawy, słoneczna majówka i nagłe załamanie pogody tuż po niej. Sprawdź prognozę

„W Ogrodach Klio” to nowy cykl wykładów naukowych i popularyzujących historię, historię sztuki, archeologię oraz etnografię. Patronką idei jest helleńska muza Klio (Κλειώ – głosząca sławę), w Rzymie nazywana Clio, córka boga Zeusa i tytanidy Mnemosyne – opiekunka nauk historycznych i pokrewnych (wraz z ośmioma siostrami należąca do orszaku Apollona), której atrybutem jest gliniana tabliczka/papirus/pergamin oraz rylec/gęsie pióro służące do spisywania dziejów. Muza pielęgnuje Historię w swoich ogrodach – horti historiae, gdzie zapuszczają się adepci tej dziedziny nauki, szukający natchnienia do prowadzenia badań, wiedzy metodologicznej oraz właściwego języka narracji. Jednak rozległe ogrody Klio zawierają również pułapki czyhające na nieostrożnych badaczy – uproszczenia metodologiczne, niewłaściwe analogie, nadinterpretacje, konstrukcje narratywistyczne – dlatego też poruszanie się po nich wymaga stałego przewodnictwa muzy.