Swój prorok...

Słowo na niedzielę ks. Michała Olszewskiego.

IV Niedziela Zwykła, C (Łk 4,21-30)

Począł więc mówić do nich: Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli. A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: Czy nie jest to syn Józefa? Wtedy rzekł do nich: Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie; dokonajże i tu w swojej ojczyźnie tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum. I dodał: Zaprawdę, powiadam wam: żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę, mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman. Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwali Go z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się.

1. Swój prorok...
Zawsze ilekroć czytam dzisiejszy fragment Ewangelii, przychodzi mi na myśl osoba bł. Jana Pawła II. Był bowiem dla nas, jak Jezus dla mieszkańców Nazaretu. Taki nasz prorok, słynny na cały świat. Taki z Poslki, z Krakowa, z Wadowic. I wszystko było dobrze dopóty, dopóki słyszeliśmy o Nim z radia i z TV, które donosiły o kolejnych niesamowitych wydarzeniach związanych z Papieżem Polakiem. Byliśmy zachwyceni i dumni. Mówiliśmy: 'Nasz Papież...' Z roku na rok jednak, życie obnażało Plaków z ich nie do końca pełnej miłości do swojego proroka. Okazało się bowiem, ze podziwiać jest Go o wiele łatwiej niż słuchać.

2. Niemile widziany...
Nadszedł rok 1991, gdy Ojciec Święty Jan Paweł II, odwiedził Polskę w dwóch ratach, tej czerwcowej a pózniej w sierpniu. Tematem papieskiego głoszenia był Dekalog. Te dziesięć przykazań, które Prorok chciał przypomnieć swoim, którzy budzili się do nowego życia, w nowej rzeczywistości przemian. I niestety! Prorok musiał 'rozbić się' o niezrozumienie, wielką krytykę i negacje nauczania oraz wyrażane niezadowolenie płynące z liberalnych środowisk i robiących zamęt wokół Papieskiej wizyty. Poszło jeszcze dalej... Zaczęto Ojcu Świętemu liczyć koszty pobytu w Polsce. Okazało się, że Polski - ojczyzny proroka - nie stać, by ugościć swojego Papieża.

3. Oddalił się...
Papież bardzo cierpiał z powodu tego odrzucenia. Nie zaprzestał jednak gloszenia Dekalogu. Przypomniał o tym, że jest jeden Bóg, że Jego Imię jest Święte, że niedziela nie jest dla pracy, ale dla Boga i człowieka. Mówił o szacunku dla drugiego człowieka, o ochronie życia, o czystości obyczajów, o właściwym podejściu do cudzej własności.
Patrząc na dzisiejszą rzeczywistość i społeczny klimat w Polsce ostatnich miesięcy czy lat, nie tylko odrzuciliśmy Dekalog Jana Pawła II z 1991 roku, ale w ogóle zanegowaliśmy Boże prawo i pozwoliliśmy na rozprzestrzenianie się cywilizacji uśmiercania człowieka we wszystkich wymiarach jego życia. Doszło nawet do tego, że zakładając nową skrzynkę mailową, trzeba się zastanawiać jaką płeć wybrać; k-kobieta, m-mężczyzna czy 'inne'.

Z błogosławieństwem +
Ks. Michał Olszewski SCJ
www.PROFETO.pl