Jak widać, stara prawda z filmu Barei wciąż żywa: „Mój mąż jest z zawodu dyrektorem”, a w Limanowej dodatkowo okazuje się, że to zawód wysoce kompatybilny z dobrym sąsiedztwem. Najbardziej wzrusza jednak ta urzędowa skromność i brak wiedzy o powiązaniach – prawdziwy talent menedżerski najwyraźniej broni się sam, bez względu na to, kto komu pożycza przysłowiową szklankę cukru. Czekamy na kolejne odcinki tego serialu, bo przy takim tempie „wiosennego przebudzenia” do ewentualnego referendum jeszcze wiele stanowisk może czekać na swoich cichych bohaterów.

A co, radnej tam nie macie? Od tego jest, żeby zgłaszać.

@patrzewamnarece – rozumiem Twoje obawy, ale spójrz na to z drugiej strony. Gdzie dzisiaj ktokolwiek o zdrowych zmysłach miałby oficjalnie ogłosić start? Przecież magistrackie „alibabki” i FB-owi obrońcy zjedliby go i wypluli z kośćmi jeszcze przed podaniem próby! Kampania hejtu ruszyłaby z prędkością światła. ​Najpierw trzeba wyczyścić przestrzeń i ustalić standardy transparentności, a kandydaci się znajdą – bez obaw, miasto ma potencjał. Dziś każdy scenariusz na przyszłość jest lepszy niż bezczynne przyglądanie się kolejnym kadrowym pasztetom i robieniu wszystkiego po cichu za pieniądze mieszkańców. Najpierw czerwona kartka za obecne wyczyny, potem wybór nowego trenera!