Panowie Przewodniczący, gratuluję rozmachu! Sala LDK pełna kobiet, atmosfera podniosła, a Panowie zaserwowali nam „minimalizm roku”. Dwa bukiety dla Pań Burmistrz na kilkaset obecnych kobiet? To logistyczny majstersztyk, choć wizerunkowo – totalny klops. Sięgając pamięcią wstecz, poprzednie władze jakoś potrafiły docenić każdą mieszkankę symbolicznym kwiatkiem. Widać nowa era w Limanowej to era oszczędności... ale tylko na gestach wobec kobiet. Na „ważne cele” i głupoty pieniądze w budżecie zawsze się znajdą, ale na goździka dla limanowianek zabrakło już fantazji. Szanowni Panowie Mordarski i Król, życzenia ze sceny są miłe, ale wręczanie kwiatów wyłącznie swoim szefowym na oczach całej sali to po prostu brak klasy. Następnym razem może złóżcie życzenia sami sobie przed lustrem – będzie jeszcze taniej i szybciej! Skoro sala była pełna, a kwiaty tylko dla wybranych, to zamiast miejskiego święta wyszła nam prywatka u P

Urzędnicza amnezja kontra "Głos z ambony" To, co wydarzyło się w limanowskiej bazylice, to publiczne wystawienie rachunku za arogancję władzy. Próba usunięcia wizerunku Matki Boskiej Bolesnej z symboli miasta pod płaszczykiem „wymogów heraldycznych” to albo skrajna naiwność, albo celowe odcinanie się od korzeni. Burmistrz i radni zapomnieli, że Limanowa to nie tylko punkt na mapie, ale ludzie i ich historia, nierozerwalnie związana z Sanktuarium. Robienie zadymy wokół sztandaru, który jest dla mieszkańców świętością, to szczyt niepotrzebnego uporu. Pytania kapelana o „czcigodnych rajców” uderzyły w punkt: jeśli władza boi się własnego herbu, to kogo tak naprawdę reprezentuje? Zamiast zajmować się realnymi problemami, radni zafundowali miastu światopoglądową wojenkę, którą na własne życzenie właśnie sromotnie przegrywają przy pełnej bazylice. To nie modernizacja, to wstyd i brak szacunku do własnej tożsamości.

Nie mieszaj do tego Koziej Wólki.