By zapobiec nowotworom, potrzeba co najmniej 5 godzin aktywności fizycznej tygodniowo

Gdyby Amerykanie byli umiarkowanie aktywni fizycznie co najmniej 5 godzin tygodniowo, w USA można by zapobiec ponad 46 000 zachorowań na nowotwory rocznie - wynika z raportu zamieszczonego na łamach pisma „Medicine & Science in Sports & Exercise“.

Najnowsze dane wskazują, że w USA 3 proc. wszystkich przypadków nowotworów rozpoznanych w latach 2013-2016 u dorosłych w wieku 30 lat i starszych można przypisać brakowi aktywności fizycznej. Odsetek ten był wyższy u kobiet (średnio 32 089 przypadków rocznie) w porównaniu z mężczyznami (14 277 przypadków). Owym zachorowaniom dałoby się zapobiec, gdyby Amerykanie przestrzegali zaleceń dotyczących aktywności fizycznej o umiarkowanej intensywności (5 godzin tygodniowo).

Zarówno w przypadku mężczyzn, jak i kobiet, stany o najwyższym odsetku zachorowań na nowotwory przypisywane brakowi aktywności fizycznej znajdowały się na południu (Kentucky, Zachodnia Wirginia, Luizjana, Tennessee i Missisipi), podczas gdy najniższy odsetek stwierdzono w regionach górskich i stanach północnych (Utah, Montana, Wyoming, Waszyngton i Wisconsin).

Badanie przeprowadzone pod kierunkiem Adaira Minihana z American Cancer Society jest pierwszym, w którym oszacowano liczbę przypadków nowotworów związanych z brakiem aktywności fizycznej na podstawie lokalizacji (rak piersi, endometrium, okrężnicy, żołądka, nerek i pęcherza moczowego, gruczolakorak przełyku).

Dzieło mistrza z XVI wieku Renesansowa ambona i rokokowe malowidła

Dane pokazują, że 16,9 proc. raków żołądka, 11,9 proc. raków endometrium, 11 proc. raków nerki, 9,3 proc. raków okrężnicy, 8,1 proc. raków przełyku, 6,5 proc. raków piersi u kobiet oraz 3,9 proc. raków pęcherza moczowego było związanych z brakiem ruchu. Odsetek przypadków nowotworów przypisywanych brakowi aktywności fizycznej wahał się w poszczególnych stanach - od 2,3 proc. w Utah do 3,7 proc. w Kentucky.

Chociaż te dane pokazują znaczenie aktywności fizycznej, istnieje wiele barier dla rekreacyjnej aktywności fizycznej, do których należą m.in. brak czasu ze względu na długie godziny pracy w niskopłatnych zawodach, koszty karnetów na siłownię lub sprzęt osobisty, brak dostępu do bezpiecznego środowiska, w którym można być aktywnym oraz potencjalne koszty opieki nad dziećmi związane z rekreacyjną aktywnością fizyczną. Niestety, bariery te z większym prawdopodobieństwem dotkną historycznie marginalizowane populacje, w tym ludność czarnoskórą i osoby o ograniczonych dochodach, co podkreśla znaczenie poprawy równości w zdrowiu.

„Odkrycia te podkreślają potrzebę zachęcania do aktywności fizycznej jako środka zapobiegania nowotworom oraz wdrażania interwencji na poziomie indywidualnym i społecznościowym, które dotyczą różnych behawioralnych i społeczno-ekonomicznych barier w rekreacyjnej aktywności fizycznej – piszą autorzy. - Zrozumienie i zmniejszenie behawioralnych i społeczno-ekonomicznych barier w aktywności fizycznej jest niezbędne do optymalizacji strategii interwencyjnych ukierunkowanych na grupy ryzyka w całym kraju”. (PAP)