Dom zamieszkany przez Romów zamieni się w muzeum?

Limanowa. Zapowiadając planowaną budowę budynku wielorodzinnego ze środków programu romskiego burmistrz Władysław Bieda potwierdził, że samorząd będzie chciał utworzyć muzeum w tzw. Bekówce przy ul. Słonecznej w Limanowej.

Podczas ostatniej sesji Rady Miasta Limanowa w odpowiedzi na interpelację radnego Adama Dębskiego burmistrz Władysław Bieda poinformował, że miasto zleciło opracowanie dokumentacji projektowej nowego budynku wielorodzinnego, który w rejonie ulicy Słonecznej miałby zostać zbudowany ze środków tzw. programu romskiego. 

Do nowego bloku mieliby się przenieść m.in. obecni lokatorzy wiekowej “Bekówki”. Wiekowy dom od końca XIX wieku należał do zasłużonej rodziny ministra Józefa Becka. Obecnie natomiast należy do samorządu miasta Limanowa i od wielu lat jest mieszkaniem socjalnym, którego lokatorami są rodziny romskie.

W roku 2018 na zlecenie miasta przeprowadzono prace, które miały poprawić efektywność energetyczną budynku. To wówczas nastąpiła zmiana w charakterystycznym, drewnianym ganku. Niektóre jego elementy, z rzeźbionymi ornamentami, zastąpiono płytami wiórowymi i docieplono. 

Dwaj doświadczeni polscy skialpiniści zginęli pod lawiną w słowackich Tatrach Samorządowcy uczcili pamięć śp. Marcina Matrasa

Co ciekawe, w tym samym roku Muzeum Regionalne Ziemi Limanowskiej otrzymało dofinansowanie z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na realizację projektu: „Chciejmy Polski, a będzie! – minister Józef Beck”, w ramach którego zostanie stworzona wystawa stała poświęcona Józefowi Beckowi oraz jego domu rodzinnego przez pryzmat życia i działalności jego ojca, Józefa Alojzego Becka. Część ekspozycji zajął zrekonstruowany gabinet Józefa Alojzego Becka z... limanowskiego domu przy ulicy Słonecznej.

Dom przy ul. Słonecznej 1 od lat nazywany jest „Bekówką”. Wszystko przez to, że ponad 100 lat temu należał do rodziny Becków. Józef Alojzy Beck (używał również spolszczonego nazwiska Bek) przyjechał do Limanowej pod koniec XIX wieku. Był poważanym prawnikiem w Warszawie, który za działalność w tajnych organizacjach niepodległościowych otrzymał karę więzienia. Chcąc jej uniknąć, wyjechał do Galicji, gdzie represje były mniejsze. Na miejsce swojego pobytu wybrał Limanową. W 1899 roku został sekretarzem Rady Powiatowej. Rok później, wraz z małżonką Bronisławą, założył powiatowe koło Towarzystwa Szkół Ludowych, które uruchomiło 11 bibliotek (jedną z nich jest obecna Biblioteka Miejska w Limanowej). Propagował nowoczesne formy gospodarowania, organizował Kółka Rolnicze, kursy oświatowe, odczyty, uroczystości patriotyczne, dzięki czemu nie do przecenienia są jego zasługi dla Limanowszczyzny. Ze źródeł wynika, że Józef Bek był dobrym znajomym Władysława Orkana, który często bywał w jego domu przy dzisiejszej ul. Słonecznej. Po dwudziestu latach pobytu w Limanowej, wraz z rodziną powrócił do Warszawy. W latach 1919-1920 był wiceministrem spraw wewnętrznych. Publikował prace na temat samorządu terytorialnego i piastował stanowisko prezesa Związku Powiatów RP, był także członkiem Trybunału Stanu.

Józef Beck junior urodził się jeszcze w czasie pobytu rodziny w Warszawie w 1894 roku. Jednak dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Limanowej. Na ostatnie wakacje do stolicy Beskidu Wyspowego Józef Beck junior przyjechał w 1914 roku. Tutaj zastał go wybuch pierwszej wojny światowej. Już w pierwszych dniach sierpnia dotarł do Krakowa, gdzie otrzymał przydział do artylerii, mimo że nie miał jeszcze odbytej służby wojskowej. W okresie międzywojennym należał do czołowych polityków w Polsce, jako bliski współpracownik Józefa Piłsudskiego. Ostatni minister spraw zagranicznych II Rzeczpospolitej. Prowadził negocjacje m.in. z Adolfem Hitlerem, odrzucając żądania Niemiec wobec Polski (przeciwstawił się przyłączeniu do Niemiec Gdańska i budowie eksterytorialnej autostrady przez polskie Pomorze do Prus Wschodnich). Józef Beck zmarł pod koniec II wojny światowej w Rumunii. W 1991 jego prochy sprowadzono do Polski i złożono na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.