GIS: chorzy na COVID-19 zgłaszają do sanepidu osoby, które mogły zakazić lub one same to robią

Osoba, która miała kontakt z chorym na COVID-19 powinna zgłosić to poprzez formularz lub telefonicznie do inspekcji sanitarnej. Taka sama droga obowiązuje chorego, który powinien wskazać osoby z bliskiego kontaktu - przypomniał zasady kwarantanny rzecznik prasowy GIS, Jan Bondar.

"Jeśli ktoś miał styczność z osobą chorą na COVID-19, u której zakażenie potwierdził test PCR lub test antygenowy, powinien zgłosić ten fakt do inspekcji sanitarnej. Robi to na dwa sposoby - wypełniając specjalny formularz lub dzwoniąc pod całodobowy numer +48 22 25 00 115. Ta ścieżka obowiązuje także chorego z potwierdzonym pozytywnym testem. Zgłasza on wszystkie osoby z tzw. kontaktu w ten sam sposób" - powiedział PAP rzecznik prasowy Głównego Inspektora Sanitarnego.

Formularz internetowy dostępny jest na stronie https://www.gov.pl/web/gov/zglos-kwarantanne.

Jak podkreślił rzecznik GIS, "dzięki informatyzacji i zmianom organizacyjnym inspekcja sanitarna, mimo bardzo wysokiej liczby zakażeń, cały czas zachowuje pełną wydolność". Najwygodniejsza i najszybsza forma kontaktu to formularz internetowy, co usprawnia proces przeprowadzania wywiadu epidemiologicznego. Zaznaczył jednak, że ta opcja dostępna jest jedynie dla osób, które posiadają profil zaufany.

Quadami wjechali w ujęcie wody (WIDEO) Uczcili wielkopostną tradycję (ZDJĘCIA)

„Pracownik inspekcji powinien oddzwonić w ciągu 24 godzin, choć zależy to faktycznie od liczby zgłoszeń. Gdyby nie było telefonu po kolejnych 12 godzinach, powinniśmy ponowić zgłoszenie lub dzwonić na infolinię” – powiedział.

Zaznaczył, że w przypadku narażenia na zakażenie powinniśmy sami poddać się kwarantannie, nawet, jeśli nie mamy jeszcze oficjalnej informacji o jej nałożeniu.

Kwarantanna to odosobnienie osoby zdrowej, która miała bliski kontakt z osobą chorą. Jak wyjaśnił Bondar, pod tym pojęciem rozumie się to, że osoba taka przebywała z zakażonym w bezpośredniej bliskości, czyli w odległości mniejszej niż 2 m, przez ponad 15 minut.

"Bliski kontakt to np. podanie ręki osobie chorej lub styczność z jej wydzielinami, czyli narażenie na kaszel, dotknięcie zużytej chusteczki higienicznej. Jeśli mieliśmy z chorym styczność dłużej niż przez 15 minut w pracy, samochodzie, klasie – bez stosowanie środków ochrony indywidualnej to należy ten fakt zgłosić do inspekcji sanitarnej" - wyjaśnił.

Po zgłoszeniu, osoba zagrożona zakażeniem powinna otrzymać informacje od pracownika sanepidu lub poprzez automatyczny system o nałożeniu na nią kwarantanny oraz dacie jej zakończenia.

Rzecznik GIS zaapelował, by poddawać się kwarantannie i nie lekceważyć takich sytuacji, co się często zdarza.

"Bądźmy fair w stosunku do innych ludzi. Nawet, jeśli nie ma oficjalnej decyzji o nałożeniu kwarantanny, powinniśmy zostać w domu" - podkreślił.

Kwarantanna ma zapobiegać rozprzestrzenianiu się epidemii, dlatego też osoba, na którą została ona nałożona musi pozostać w domu przez 10 dni. Gdyby poczuła się źle, powinna skontaktować się niezwłocznie z lekarzem.

Nałożenie kwarantanny może też następować w innych, ściśle określonych sytuacjach niezależnie od inicjatywy inspekcji sanitarnej np. w przypadku przekraczania granicy z Polską osoba poddawana obowiązkowej kwarantannie trwającej 10 dni (kwarantanna graniczna). Zwalniać z niej, według nowych zasad, ma tylko negatywny test PCR lub antygenowy wykonany w Polsce. Z kwarantanny mają być zwolnieni także ozdrowieńcy i osoby zaszczepione - wszyscy ci, którzy mają odpowiednie zaświadczenie.

Kwarantanna nakładana jest też automatycznie w momencie skierowania osoby podejrzanej o zakażenie na test diagnostyczny przez lekarza. W takim przypadku trwa ona do czasu uzyskania negatywnego wyniku. Jeśli jednak wykaże zakażenie, to taka osoba kierowana jest na izolację, a współdomownicy na kwarantannę. Ta ostatnia trwa 7 dni od momentu zwolnienia osoby chorej z izolacji.

Natomiast osoby zamieszkujące z osobą na kwarantannie, w świetle przepisów, nie podlegają już kwarantannie. Dotyczy to chociażby członków rodziny zamieszkujących z osobą, która została na nią skierowana ze względu na kontakt z COVID-19 np. w pracy lub rodziców, których dziecko miało styczność z wirusem w szkole