Jest decyzja NBP w sprawie stóp procentowych. Komunikat NBP

Rada Polityki Pieniężnej na środowym posiedzeniu nie zmieniła stóp procentowych - poinformował Narodowy Bank Polski. Tym samym główna stopa procentowa NBP, stopa referencyjna, wynosi nadal 6,75 proc.

Jak poinformował po posiedzeniu Rady bank centralny, obecnie główna stopa procentowa NBP, stopa referencyjna, wynosi 6,75 proc. (przed rozpoczęciem cyklu podwyżek wynosiła 0,1 proc.). Stopa lombardowa wynosi 7,25 proc., stopa depozytowa – 6,25 proc. Stopa redyskontowa weksli wynosi 6,8 proc., a stopa dyskontowa weksli – 6,85 proc.

Rada Polityki Pieniężnej w cyklu podwyżek stóp procentowych, który rozpoczął się w październiku 2021 r., podnosiła oprocentowanie 11-krotnie. W rezultacie główna stopa procentowa NBP, referencyjna, wzrosła z 0,1 proc. do 6,75 proc. obecnie. W tym roku podwyżek stóp nie było w sierpniu, kiedy RPP nie zbierała się z powodu przerwy urlopowej, oraz w październiku i listopadzie, kiedy Rada zdecydowała się nie zmieniać poziomu oprocentowania w NBP. 

Komunikat NBP:

Informacja po posiedzeniu Rady Polityki Pieniężnej w dniu 7 grudnia 2022 r.

Rada podjęła decyzję o utrzymaniu stóp procentowych NBP na niezmienionym poziomie:

▪ stopa referencyjna 6,75%;
▪ stopa lombardowa 7,25%;
▪ stopa depozytowa 6,25%;
▪ stopa redyskontowa weksli 6,80%; 
▪ stopa dyskontowa weksli 6,85%.

Napływające informacje wskazują, że dynamika aktywności w największych gospodarkach rozwiniętych spowalnia. W strefie euro – po obniżeniu się dynamiki PKB w III kw. – wskaźniki koniunktury sygnalizują dalsze osłabienie aktywności gospodarczej na początku IV kw. br. Choć sytuacja na rynkach pracy w największych gospodarkach pozostaje korzystna, to wciąż negatywnie na aktywność gospodarczą oraz jej perspektywy oddziałują przede wszystkim konsekwencje agresji zbrojnej Rosji na Ukrainę, w tym nadal wysokie ceny surowców, a także zacieśnianie polityki pieniężnej na świecie. Utrzymuje się niepewność dotycząca dalszego wpływu tych szoków na koniunkturę, w tym w szczególności w gospodarce europejskiej.

Inflacja w wielu gospodarkach utrzymuje się na najwyższym poziomie od dekad, do czego przyczyniają się – oprócz nadal wysokich cen surowców oraz opóźnionych efektów silnych zaburzeń w globalnych łańcuchach podaży – także czynniki popytowe i rosnące koszty pracy. W tych warunkach inflacja bazowa w większości krajów również pozostaje wysoka. W ostatnim czasie nastąpił jednak pewien spadek inflacji w części gospodarek. Jednocześnie, wobec obniżenia się cen części surowców na rynkach światowych w ostatnim okresie oraz stopniowego ustępowania zaburzeń w globalnych łańcuchach dostaw, pojawiają się sygnały ograniczenia presji cenowej na świecie, w tym w wielu gospodarkach obniżyła się dynamika cen produkcji.

Wiele banków centralnych kontynuuje zacieśnianie polityki pieniężnej. Jednocześnie w gospodarkach regionu Europy Środkowo-Wschodniej część banków centralnych – po wcześniejszych znaczących podwyżkach stóp procentowych – w ostatnim okresie utrzymywała stopy procentowe na niezmienionym poziomie.

W Polsce wzrost PKB w III kw. 2022 r. – zgodnie ze wstępnym szacunkiem GUS – obniżył się do 3,6% r/r wobec 5,8% r/r w II kw. br. Spowolnienie wzrostu PKB wynikało z silnego spadku dynamiki konsumpcji i inwestycji. W przeciwnym kierunku oddziaływał natomiast wyższy wkład eksportu netto oraz przyrostu zapasów do wzrostu PKB. Dane miesięczne – w tym o produkcji przemysłowej, budowlano-montażowej i sprzedaży detalicznej w październiku oraz wskaźniki koniunktury z listopada – sygnalizują dalsze spowolnienie wzrostu gospodarczego, przy czym perspektywy koniunktury obarczone są znaczną niepewnością. Mimo osłabienia wzrostu, nadal utrzymuje się dobra sytuacja na rynku pracy, w tym na niskim poziomie kształtuje się stopa bezrobocia. Jednocześnie jednak dane BAEL za III kw. br. wskazują na spadek liczby pracujących.

Inflacja CPI w Polsce – według szybkiego szacunku GUS – w listopadzie 2022 r. obniżyła się do 17,4% r/r. Do spadku inflacji w ujęciu rok do roku względem października przyczyniła się niższa dynamika cen nośników energii i paliw. Inflacja nadal kształtuje się na wysokim poziomie, co jest w znacznej mierze związane z przenoszeniem wysokich cen surowców na ceny dóbr konsumpcyjnych. Wysokie ceny surowców znajdują odzwierciedlenie we wzroście cen żywności i energii, a jednocześnie zwiększają koszty funkcjonowania przedsiębiorstw, co – w warunkach wciąż relatywnie wysokiego popytu – skłaniało firmy do podnoszenia cen i przyczyniało się do zwiększenia inflacji bazowej. Inflacja bazowa jest także podwyższana przez utrzymujące się efekty zaburzeń w globalnych łańcuchach dostaw, pomimo ich stopniowego łagodzenia. W dalszym ciągu ograniczająco na dynamikę cen konsumpcyjnych oddziaływała natomiast Tarcza Antyinflacyjna.

Rada ocenia, że spodziewane osłabienie koniunktury w otoczeniu polskiej gospodarki wraz z zacieśnieniem polityki pieniężnej przez główne banki centralne będzie wpływać ograniczająco na globalną inflację i ceny surowców. Osłabienie koniunktury światowej będzie także działać w kierunku obniżania dynamiki wzrostu gospodarczego w Polsce. W takich warunkach dotychczasowe istotne zacieśnienie polityki pieniężnej NBP będzie sprzyjać obniżaniu się inflacji w Polsce w kierunku celu inflacyjnego NBP. Jednocześnie ze względu na skalę i trwałość odziaływania obecnych szoków, które pozostają poza wpływem krajowej polityki pieniężnej, w krótkim okresie inflacja pozostanie wysoka, a powrót inflacji do celu inflacyjnego NBP będzie następował stopniowo. Szybszemu obniżaniu inflacji sprzyjałoby umocnienie złotego, które w ocenie Rady byłoby spójne z fundamentami polskiej gospodarki.

Dalsze decyzje Rady będą zależne od napływających informacji dotyczących perspektyw inflacji i aktywności gospodarczej, w tym od wpływu agresji zbrojnej Rosji na Ukrainę na polską gospodarkę.

NBP będzie podejmował wszelkie niezbędne działania dla zapewnienia stabilności makroekonomicznej i finansowej, w tym przede wszystkim dla ograniczenia ryzyka utrwalenia się podwyższonej inflacji. NBP może stosować interwencje na rynkuwalutowym, w szczególności w celu ograniczenia niezgodnych z kierunkiem prowadzonej polityki pieniężnej wahań kursu złotego.