Jubileusz ks. prałata Jana Bukowca

Sowliny. W sobotę w parafii Limanowa-Sowliny uroczyście obchodzono jubileusz 50-lecia posługi duszpasterskiej ks. prałata Jana Bukowca w parafii pw. św. Stanisława Kostki. Dla Jubilata wystąpili m.in. uczniowie okolicznych szkół, przedstawiono także przygotowaną na te okazję wyjątkową prezentację, która przybliżyła pół wieku posługi ks. Jana.

Sobotnie obchody jubileuszu 50-lecia posługi ks. prałata Jana Bukowca w parafii w Sowlinach rozpoczęto uroczystą mszą świętą, odprawioną o godzinie 11:00 w kościele parafialnym. Modlitwie przewodniczył bp Andrzej Jeż, ordynariusz diecezji tarnowskiej.

Tego samego dnia od godz. 16.00 na parafialnym parkingu odbywało się „Spotkanie Pokoleń z Księdzem Jubilatem”. Dla ks. prałata Jana Bukowca wystąpili: dzieci z Miejskiego Przedszkola nr 2, uczniowie z Zespołu Szkół Samorządowych nr 2, Zespół „Consonans” z Zespołu Szkół nr 1, zespół „Słopniczanie” oraz Zespół Instrumentalny Uniwersytetu Trzeciego Wieku i Związku Nauczycielstwa Polskiego.

Wyświetlona została również, przygotowana specjalnie na tę okazję, prezentacja multimedialna pt: ”50-lecie posługi duszpasterskiej w Parafii Limanowa-Sowliny Ks. Prałata Jana Bukowca”.

- Czcigodny Księże Janie, 57 lat temu temu odpowiedziałeś Bogu „tak” na jego słowa: „Pójdź za mną”. 50 lat temu odpowiedziałeś „tak” i poszedłeś na służbę ludziom i parafii w Sowlinach. Razem z Tobą dziękujemy Panu za te lata pełne radości, trudu, doświadczeń i zmagań. A to wszystko w służbie Bogu i ludziom - zwrócili się parafianie do Księdza Jubilata w multimedialnej prezentacji. - Dzisiaj na kolejne lata Twojej posługi pragniemy życzyć: Bożej miłości, Matczynej opieki, ludzkiej dobroci, żelaznego zdrowia, anielskiej cierpliwości i wytrwałości Hioba. I tego, abyś Księże Janie, pozostawił po sobie wiele pięknych, niewidocznych śladów w ludzkich sercach, ale i tych widocznych, jak ten, którym jest nasza piękna świątynia. Niech Twoje wysiłki włożone w jej prawidłowe funkcjonowanie przełożą się na ogrom skarbów zgromadzonych w niebie - życzyli parafianie.


Ks. Jan Bukowiec - ksiądz prałat, honorowy kanonik kapituły katedralnej w Tarnowie. Urodzony 19 lipca 1934 roku w Żmiącej, w rodzinie o bogatych tradycjach religijno-patriotycznych, jako syn Józefa i Zofii z Tokarzów. Jego niezwykły, wielce pobożny dziadek Piotr (1849-1911), wzniósł w Żmiącej kaplicę, gdzie potem pobudowano kościół. Księdzem był jego stryj Wojciech (1888-1948).

Siedmioklasową szkołę powszechną ukończył w rodzinnej wsi. W 1947 rozpoczął naukę w Gimnazjum i Liceum w Ujanowicach. Maturę zdał w 1951. Okres ten łączy się z zastrzeleniem w 1950 roku brata Władysława b. AK-owca przez Urząd Bezpieczeństwa w lasach pod Jaworzem i aresztowaniem w 1952 brata Kazimierza oraz siostry Heleny za działalność niepodległościową, osadzonych w najcięższych więzieniach, m.in. w Krakowie na Montelupich, Rawiczu, Wronkach, w obozach pracy w Knurowie koło Rybnika, Grudziądzu i Fordonie, uwolnionych w 1956.

Po maturze Jan pracował jako ochotnik w PGR Chełm w okolicach Szczecina, unikając wcielenia do „Służby Polsce”. Do Żmiącej wrócił w czerwcu 1952, co zbiegło się ze śmiercią ojca. Jesienią 1952 wstąpił do Seminarium Duchownego w Tarnowie. W 1953 zmarła jego matka, wskutek czego siostra Stefania przerwała studia na KUL w Lublinie, by zająć się domem i gospodarstwem.

Święcenie kapłańskie ksiądz Jan otrzymał w 1957 roku i odprawił 6.10.1957 mszę prymicyjną w Ujanowicach. Na pierwszej placówce duszpasterskiej w Czchowie spędził 3 lata, zajmując się katechizacją oraz opieką nad młodzieżą. Potem była Brzeźnica Dębicka (1961-1964), gdzie uczył religii m.in. w Technikum Chemicznym i klasach zawodowych na osiedlu w Pustkowie.

Do Limanowej przybył 25 listopada 1964 i do 1969 był wikariuszem w Sowlinach przy księdzu Władysławie Ślęku, a także pracował z młodzieżą w LO, Liceum Pedagogicznym, Technikum Ekonomicznym i klasach zawodowych.

Nieformalnie był kapelanem Szpitala Powiatowego, a od 1976 formalnie kapelanem nowego szpitala i przez 12 lat notariuszem dekanatu, odpowiedzialnym za duszpasterstwo rodzin. Po odwołaniu z tej funkcji został wicedziekanem, nadzorującym m. in. pracę w Caritas i organizującym pomoc potrzebującym.

W 1969 przejął obowiązki administratora parafii i budowniczego kościoła w Sowlinach. Wystosowano dziesiątki pism, listów i próśb w tej sprawie, a W. Gawron (1908-1991) dołączył list Polonii amerykańskiej.

Uwieńczeniem tych starań była pozytywna decyzja wojewody nowosądeckiego na budowę nowej kaplicy, wydane w 1975. Anegdota głosi, że przyłożył do tego „rączki”, ówczesny lider limanowskiej PZPR, Antoni Rączka (!).

W 1979 rozpoczęto wykopy pod budowę kościoła. W t.r. papież Jan Paweł II poświęcił w Nowym Targu kamień węgielny, który w roku 1980 został wmurowany przez ordynariusza tarnowskiego, biskupa J. Ablewicza. Władze świeckie wydały 6 grudnia 1980 dekret uznający parafię w Sowlinach i zatwierdziły proboszczem ks. Jana Bukowca.

Jako proboszcz parafii pod wezwaniem Św. Stanisława Kostki w Limanowej-Sowlinach i równocześnie kapelan szpitala, przyczynił się do uruchomienia w 1977 roku kaplicy szpitalnej. W okresie stanu wojennego pełnił funkcję delegata tarnowskiej kurii ds. niesienia pomocy rodzinom internowanych, a następnie był zastępcą dziekana limanowskiego dekanatu.

Nadal głównym jego przedsięwzięciem wraz ze wspólnotą parafialną było wzniesienie kościoła. Budowano sposobem gospodarczym, borykając się z ogromnymi trudnościami. Kaplicę (dolny kościół) poświęcono w 1984, a 16 maja 1993 poświęcono (wzniesioną w latach 1985 -1988) plebanię i konsekrowano nowy kościół, co było ukoronowaniem jego 18-letniej, pełnej poświęcenia pracy, w tworzenie nowej parafii. W t.r. poświęcił kaplicę dla pensjonariuszy w Domu Pomocy Społecznej, której stworzenie wydatnie wspomógł. Również w 1993 ordynariusz tarnowski przyznał mu tytuł honorowy kanonika kapituły katedralnej w Tarnowie.

16 listopada 1997 uroczyście obchodzono w sowlińskiej parafii 40-lecie jego kapłaństwa, a burmistrz odznaczył go odznaką Za zasługi dla Miasta Limanowej (18 czerwca 1998). W roku swego jubileuszu przyczynił się do usunięcia skutków powodzi z lipca 1997, która spowodowała znaczne zniszczenia kościelnej budowli. W 2004 roku przeszedł na emeryturę, pozostając rezydentem w parafii.

W Plebiscycie „Gazety Krakowskiej” znalazł się w gronie 16 osób nominowanych na Człowieka Roku 2002 za całokształt zasług i pracy na rzecz potrzebujących. Z okazji 25-lecia powstania Solidarności (2005) otrzymał dyplom i okolicznościowy medal za pracę dla tego ruchu.

Zobacz prezentację o budowniczym kościoła w Limanowej-Sowlinach.

.

(Źródło: UML/Wielka Księga Limanowian)