'Boje się, czy człowiek XXI wieku uwierzy moim słowom?' - Wielka Sobota

Refleksje na Wielką Sobotę ks. dr hab Bogdana Węgrzyna - kapelana Szpitala Powiatowego w Limanowej.

Przywalił człowiek Boży grób kamieniem oszczerstw, szyderstw.

Postawił człowiek straż.

Ogłosił człowiek, że Bóg umarł.

Morawiecki: 40 posłów i senator utworzą nowy klub parlamentarny - polityczne forum dla stowarzyszenia Rozwój Plus Przedsiębiorcy z Limanowszczyzny łączą siły. Biznes żąda terenów inwestycyjnych

Umył człowiek ręce

zadowolony, że misja spełniona.

To nie ważne, że podstępem, przekupstwem, pieniędzmi.

Opieczętowano grób.

Zapadło milczenie,

głucha cisza

i dziwna cmentarna bezradność.

I stało się.

Nie chcę takiego życia.

Nie chcę życia bez Boga.

Takie życie musi być bardzo smutne.

Takie życie musi być koszmarem.

Dlatego dzisiaj jestem tutaj

przy Bożym grobie

bo ja wierzę

jak Wy,

że ON Zmartwychwstał.

Bo ON jest Bogiem,

moim Bogiem.

Tej właśnie Nocy, niebo połączyło się z ziemią.

Tej właśnie Nocy, sprawy Boskie połączyły się ze sprawami ludzkimi.

Tej właśnie Nocy, Zmartwychwstał Pan, prawdziwy Bóg i prawdziwy Człowiek.

Zmartwychwstał Bóg – zakochany w człowieku.

Z drżącym sercem mówię te słowa do ludzi.

Boje się, czy człowiek XXI wieku uwierzy moim słowom?

Czytam bowiem o Zmartwychwstaniu Ewangelię zapisaną przez Św. Jana.

Jest tam mowa o kobietach, które zobaczyły pusty grób

i nie uwierzyły Jezusowym zapewnieniom, iż 3 dnia zmartwychwstanie .

Św. Jan zapisał ich słowa : „Zabrano Pana z grobu i nie wiem gdzie Go położono”

Zaś Św. Marek napisał:

„Uciekły od grobu. Ogarnęło je bowiem zdumienie i przestrach. Nikomu też nic nie oznajmiły, bo się bały…”/16,8/.

A cóż dopiero, kiedy człowiek staje przed ludźmi,

choć jest księdzem,

też się boi.

Boi się, czy ludzie mu uwierzą?

„Popatrz, jak prędko mija czas,

Życie twe też przeminie wraz.

Życie, to jedno, które Bóg ci dał.

Troski, kłopoty skończą się,

Powiedz, szczęśliwy będziesz ty?

Powiedz, czy ty Jezusa znasz?

Pomyśl, On szczęście wieczne ma.

Pomyśl, jak spędzasz życia czas.

Pomyśl, gdy życie skończy bieg,

Przejdziesz na tamten drugi brzeg.

Powiedz, szczęśliwy będziesz tam?

Może jest smutna dusza twa,

Może pokoju w niej jest brak,

Może tęsknota dręczy cię?

Jezus twój każdy widzi krok,

Jezus rozjaśni duszy mrok,

Jezus ukoi serca ból.

Przyjdź do Jezusa cudnych ran,

Powiedz Mu, co cię gnębi wciąż,

On ci Swe szczęście, radość da.

Przyjdź do Jezusa cudnych ran,

Powiedz Mu całą winę swą,

On ci swój pokój, szczęście da”.


/Ks. dr hab. Bogdan Węgrzyn/

Przeczytaj także: Wielki Piątek