Rajd Sędziwoja. Młodzież na trasach Beskidu Wyspowego.

Wczoraj odbył się XV jubileuszowy Rajd Turystyczny im. Michała Sędziwoja. Na trasy Beskidu Wyspowego wyruszyli uczniowie Gimnazjum w Łukowicy, którego patronem również jest Michał Sędziwój.

W rajdzie udział wzięło blisko 300 uczestników. Maszerowali po trasach Beskidu Wyspowego. Pogoda dopisała, można było podziwiać piękny krajobraz, panowała znakomita atmosfera. Uczestnicy w trasę wyruszyli z trzech miejsc: Roztoki, wzgórza Jabłoniec i Młyńczysk. Po około 4 godzinach pieszej wędrówki wszyscy dotarli do Gimnazjum w Łukowicy, gdzie zorganizowany był poczęstunek i kolejne atrakcje. Odbył się konkurs piosenek turystycznych, turniej wiedzy o sporcie i konkurs na temat życia i działalności Michała Sędziwoja. Dyrektor Gimnazjum w Łukowicy, Leszek Lis podkreśla, że organizacja rajdu to przede wszystkim próba zainteresowania młodzieży pięknymi walorami Beskidu Wyspowego, a także pieszymi górskimi wycieczkami jako sposobu na spędzanie wolnego czasu. To również sposób na podkreślenie związków Michała Sędziwoja z naszym regionem.

Michał Sędziwój - Sędzimir, najsłynniejszy po Mikołaju Koperniku Polak XVI/XVII wieku. Filozof, alchemik, medyk i dyplomata. Urodził się w 1566 roku w Łukowicy. Jego ojciec Jakub Sędzimir i matka Katarzyna Pielesz pochodzili z rodzin szlacheckich. Michał Sędziwój studiował na Akademii Krakowskiej w Lipsku, Wiedniu, Cambridge i Wittenberdze. Tam spotkał najznamienitszych wykładowców tej epoki. Właśnie w czasie studiów zetknął się z modną w tym czasie alchemią. Był pionierem chemii. Napisał ponad osiemdziesiąt prac naukowych. Był odkrywcą 'wody królewskiej' rozpuszczające metale, w tym złoto platynę i srebro. Odkrył tlen i jego życiowe funkcje, stworzył 'tlenową teorię oddychania'. Napisał pierwszy podręcznik do chemii. Przebywając na dworze króla polskiego Zygmunta III, pełnił funkcję jego osobistego sekretarza. Kilkakrotnie spełniał różne misje dyplomatyczne. Miał na Wawelu pracownię alchemiczną (pożar zamku w styczniu 1595 roku, był następstwem doświadczeń prowadzonych przez Sędziwoja i marszałka wielkiego koronnego Mikołaja Wolskiego). Cieszył się, także sławą i popularnością poza granicami Polski. W 1953 roku został dworzaninem cesarza Rudolfa II. Dwór na Hradczanach był wówczas alchemiczną stolicą Europy. Dokonał słynnej transformacji metalu nieszlachetnego w złoto na oczach Rudolfa II i wielu świadków. Na pamiątkę tego wydarzenia w ścianę pałacu, gdzie miało miejsce to zdarzenie, wmurowano tablicę z napisem: ''Niechby inny tyle wniósł co Sędziwój Polonus'. Identyczne doświadczenie przeprowadził na oczach króla polskiego Zygmunta III i jego dworzan. Wydarzenie to uwiecznił na jednym ze swych obrazów Jan Matejko, przedstawiając naszego alchemika pokazującego złotą monetę władcy polskiemu.