Samobójstwo kobiety, wykluczono udział osób trzecich

Limanowa. Wczoraj rano w szpitalu w Limanowej wyskakując z okna na piątym piętrze śmierć poniosła ponad 60-letnia mieszkanka gminy Tymbark.

Ciało kobiety zostało zauważone przez personel szpitala wczoraj około godziny 5:40. Niestety, na ratunek było za późno – kobieta poniosła śmierć na miejscu.

Kobieta wyskoczyła z okna jednego z pomieszczeń na piątym piętrze, a upadając uderzyła o betonowe podłoże pomiędzy budynkiem głównym szpitala a blokiem operacyjnym.

Zmarłą po identyfikacji okazała się 61-letnia mieszkanka gminy Tymbark. Była pacjentką jednego z oddziałów Szpitala Powiatowego w Limanowej im. Miłosierdzia Bożego. 

W toku przeprowadzonych czynności z udziałem prokuratora wykluczono udział osób trzecich w zdarzeniu. Ze wstępnych ustaleń policji wynika, że była to próba samobójcza i do śmierci kobiety nikt się nie przyczynił. Ciało zostało zabezpieczone do badań sekcyjnych.

Policjanci ustalają przyczyny i okoliczności tego zdarzenia.

Jak już informowaliśmy, nie jest pierwsze tzw. pozamedyczne, tragiczne zdarzenie w limanowskim szpitalu w ostatnim czasie. Przypomnijmy, że niespełna trzy tygodnie temu w sali jednego z oddziałów Szpitala Powiatowego w Limanowej życie odebrał sobie 62-letni pacjent. W nocy 19 października mężczyzna targnął się na życie, wbijając sobie nóż kuchenny w klatkę piersiową, w okolice serca. Personel szpitala podjął natychmiastowe czynności ratunkowe, niestety życia tego pacjenta nie udało się uratować i mężczyzna zmarł w drodze na blok operacyjny.

Limanowa nie jest odosobniona w tym problemie - w ostatnich tygodniach do podobnych śmierci pacjentów głównie w wyniku upadków z wysokości dochodziło m.in. w szpitalach w Płocku, Koninie i Bielsku-Białej.

Z danych za ubiegłe lata wynika, że co drugi dzień w Małopolsce ktoś próbuje się zabić, a co cztery dni taka próba kończy się śmiercią. 

***

PRZYKŁADOWE SYGNAŁY OSTRZEGAWCZE KRYZYSU SAMOBÓJCZEGO – NA CO ZWRACAĆ UWAGĘ?
- Mówienie o samobójstwie, chęci śmierci.
- Mówienie o cierpieniu, ciężarze życia, poczuciu bezradności, beznadziejności lub braku sensu i celu w życiu.
- Mówienie o byciu ciężarem dla innych, własnej bezwartościowości, osamotnieniu, niedopasowaniu i poczuciu izolacji.
- Poszukiwanie informacji, w jaki sposób odebrać sobie życie, gromadzenie leków, potrzebnych przedmiotów, narzędzi.
- Pożegnania, przygotowywanie listu, sporządzenie testamentu, porządkowanie i domykanie różnych spraw, rozdawanie rzeczy.
- Długotrwałe przygnębienie, utrata spontaniczności, większa płaczliwość.
- Wycofanie się z kontaktów, niechęć do rozmów, zabaw, spotkań, rezygnowanie z zajęć do tej pory ważnych i lubianych, odrzucanie pomocy.
- Silne wahania nastroju, rozdrażnienie, większa skłonność do konfliktów, wybuchów, zachowań autoagresywnych, agresywnych.
- Zachowania impulsywne, lekkomyślne, niespokojne, niszczycielskie.
- Pierwsze sięganie po środki psychoaktywne (np. alkohol, narkotyki, dopalacze) lub nasilenie ich używania.
- Problemy ze snem (np. za mało lub za dużo snu).
- Brak dbałości o siebie, wygląd i higienę.

 PIERWSZA POMOC EMOCJONALNA W TRZECH KROKACH – CO ZROBIĆ?
ZAUWAŻ niepokojące zachowania, które mogą być sygnałem ostrzegawczym kryzysu samobójczego.
- Traktuj poważnie wszystkie swoje obserwacje.
- Nie zostawiaj osoby w kryzysie samej.
- Zachowaj spokój.
- Okaż zainteresowanie, życzliwość i troskę.

POROZMAWIAJ, aby lepiej zrozumieć trudności i ocenić bezpieczeństwo.
- Zaproponuj czas, uwagę i zachęć do rozmowy.
- Wysłuchaj bez osądzania, bagatelizowania i zaprzeczania.
- Okaż akceptację i zrozumienie.
- Wystrzegaj się pocieszania na siłę, szybkiego udzielania rad, dyskusji.
- Zapytaj wprost o myśli, plany, próby samobójcze.
- Pomóż szukać i odkrywać alternatywne rozwiązania i możliwości wyjścia z kryzysu, w szczególności zachęć do skorzystania z wizyty u specjalisty (psychologa, psychoterapeuty, pedagoga, psychiatry).

DZIAŁAJ na miarę potrzeb.
- Pomóż rozproszyć negatywne myśli wspólną aktywnością, np. spacerem, przejażdżką rowerem, obejrzeniem filmu itp.
- Pomóż zaplanować małe, ale realne w danej chwili działania na rzecz poradzenia sobie z trudnościami.
- Pomóż znaleźć specjalistę i dotrzeć do niego.
- Ogranicz dostęp do środków, które mogą być użyte podczas próby samobójczej.
- Jeśli nie wiesz, co robić i jak pomóc, zadzwoń pod numery telefonów pomocowych i skonsultuj swoje działania ze specjalistami.
- W przypadku bezpośredniego zagrożenia życia zadzwoń pod numer alarmowy 112.

Potrzebujesz pomocy?