Samobójstwo prokuratora. Miał zostawić list - w tle konflikt?

Nowy Sącz. Jak się nieoficjalnie dowiedzieliśmy, zastępca Prokuratora Rejonowego w Nowym Sączu, który jak wszystko wskazuje, miał popełnić samobójstwo, zostawił list. Nieoficjalnie mówi się, że w tle jest konflikt z jednostką nadrzędną.

Ciało prokuratora ujawniono w czwartek w miejscu swojego zamieszkania w Nowym Sączu.  Mężczyzna, który był bardzo mocno zaangażowany w swoją pracę, tego dnia nie podjął swoich obowiązków. 

Wszystko wskazuje na to, że mężczyzna popełnił samobójstwo. Zostawił list. Ciało odkryli jego koledzy z pracy.

Według naszych rozmówców zastępca prokuratora od dłuższego czasu miał mieć konflikt z jednostką nadrzedną. Jak poinformowało radio RMF FM, przed tragedią miało dojść do spotkania prokuratora z przełożonym i wizytatorem (ten miał mieć zastrzeżenia dotyczące efektów jego pracy). 

Jak się nieoficjalnie mówi w kręgach śledczych, w liście wyjaśnił powody swojej decyzji i przedstawił rzeczowe zarzuty.

Śledztwo w sprawie jego śmierci prowadzi teraz właśnie jednostka nadrzędna Prokuratura Okręgowa w Nowym Sączu.

- W przedmiotowej sprawie prowadzone są intensywne czynności procesowe zmierzające do wyjaśnienia okoliczności zdarzenia - brzmi wydany wczoraj komunikat przez Prokuraturę Okręgową w Nowym Sączu. - Z uwagi na dobro prowadzonego postępowania przygotowawczego kolejne informacje w tej sprawie zostaną przekazane w późniejszym czasie - zaznacza Prokuratura Okręgowa w Nowym Sączu. 

Według osób związanych ze środowiskiem, śledztwo powinna prowadzić inna jednostka, która nie jest związana z Nowym Sączem.

PRZYKŁADOWE SYGNAŁY OSTRZEGAWCZE KRYZYSU SAMOBÓJCZEGO – NA CO ZWRACAĆ UWAGĘ?

●  Mówienie o samobójstwie, chęci śmierci.

●  Mówienie o cierpieniu, ciężarze życia, poczuciu bezradności, beznadziejności lub braku sensu i celu w życiu.

●  Mówienie o byciu ciężarem dla innych, własnej bezwartościowości, osamotnieniu, niedopasowaniu i poczuciu izolacji.

●  Poszukiwanie informacji, w jaki sposób odebrać sobie życie, gromadzenie leków, potrzebnych przedmiotów, narzędzi.

●  Pożegnania, przygotowywanie listu, sporządzenie testamentu, porządkowanie i domykanie różnych spraw, rozdawanie rzeczy.

●  Długotrwałe przygnębienie, utrata spontaniczności, większa płaczliwość.

●  Wycofanie się z kontaktów, niechęć do rozmów, zabaw, spotkań, rezygnowanie z zajęć do tej pory ważnych i lubianych, odrzucanie pomocy.

●  Silne wahania nastroju, rozdrażnienie, większa skłonność do konfliktów, wybuchów, zachowań autoagresywnych, agresywnych.

●  Zachowania impulsywne, lekkomyślne, niespokojne, niszczycielskie.

●  Pierwsze sięganie po środki psychoaktywne (np. alkohol, narkotyki, dopalacze) lub nasilenie ich używania.

●  Problemy ze snem (np. za mało lub za dużo snu).

●  Brak dbałości o siebie, wygląd i higienę.

PIERWSZA POMOC EMOCJONALNA W TRZECH KROKACH – CO ZROBIĆ?

ZAUWAŻ niepokojące zachowania, które mogą być sygnałem ostrzegawczym kryzysu samobójczego.

●  Traktuj poważnie wszystkie swoje obserwacje.

●  Nie zostawiaj osoby w kryzysie samej.

●  Zachowaj spokój.

●  Okaż zainteresowanie, życzliwość i troskę.

POROZMAWIAJ, aby lepiej zrozumieć trudności i ocenić bezpieczeństwo.
● Zaproponuj czas, uwagę i zachęć do rozmowy.

●  Wysłuchaj bez osądzania, bagatelizowania i zaprzeczania.

●  Okaż akceptację i zrozumienie.

●  Wystrzegaj się pocieszania na siłę, szybkiego udzielania rad, dyskusji.

●  Zapytaj wprost o myśli, plany, próby samobójcze.

●  Pomóż szukać i odkrywać alternatywne rozwiązania i możliwości wyjścia z kry- zysu, w szczególności zachęć do skorzystania z wizyty u specjalisty (psychologa, psychoterapeuty, pedagoga, psychiatry).

DZIAŁAJ na miarę potrzeb

●  Pomóż rozproszyć negatywne myśli wspólną aktywnością, np. spacerem, przejażdżką rowerem, obejrzeniem filmu itp.

●  Pomóż zaplanować małe, ale realne w danej chwili działania na rzecz poradze- nia sobie z trudnościami.

●  Pomóż znaleźć specjalistę i dotrzeć do niego.

●  Ogranicz dostęp do środków, które mogą być użyte podczas próby samobójczej.

●  Jeśli nie wiesz, co robić i jak pomóc, zadzwoń pod numery telefonów pomoco- wych i skonsultuj swoje działania ze specjalistami.

●  W przypadku bezpośredniego zagrożenia życia zadzwoń pod numer alarmowy 112.