Samorząd bada skalę "ubóstwa energetycznego"

Limanowa. W ramach Programu Ochrony Powietrza samorząd miasta zbiera dane o tzw. ubóstwie energetycznym. Ze wstępnych informacji wynika, że na terenie Limanowej istnieje co najmniej 20 gospodarstw domowych, borykających się z tym problemem.

Z dostępnych analiz i raportów wynika, że koszty wytwarzania i cen na energię elektryczną w Polsce będą nieprzerwanie rosły. Wpłynie to na zwiększenie ponoszonych przez gospodarstwa domowe wydatków na energię elektryczną i ogrzewanie, co może rzutować na zwiększenie liczby ubogich energetycznie.

W ramach Programu Ochrony Powietrza miasto Limanowa zbiera dane o sytuacji energetycznej w gospodarstwach domowych. W tej sprawie pracownicy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej przeprowadzali wywiady środowiskowe. Jak wstępnie określono, na terenie miasta znajduje się co najmniej 20 gospodarstw domowych dotkniętych tym problemem. 

Zebrane dane samorząd zamierza wykorzystać przy realizacji założeń programu Stop Smog, który - zgodnie z zawartą umową z NFOŚiGW - ma umożliwić przeprowadzenie 100 inwestycji termomodernizacyjnych. Miasto odpowiadać będzie za realizację przedsięwzięć na terenie nieruchomości swoich mieszkańców, przeprowadzi zamówienia na usługi i dostawy oraz roboty budowlane w ramach przedsięwzięć niskoemisyjnych, a także zapewni zasoby niezbędne do przygotowania i nadzoru nad realizacją tych przedsięwzięć oraz nad trwałością inwestycji. Zadanie realizowane przez kolejne 4 lata, a z programu mogą skorzystać mieszkańcy spełniający majątkowe i dochodowe kryteria. Inwestycje mają kosztować 4,8 mln zł, przy dofinansowaniu z funduszu w kwocie ponad 3,4 mln zł.

Gmina szykuje się na zagrożenia. Powstaną miejsca ukrycia dla mieszkańców? Ważne zmiany dla właścicieli zwierząt

Problem ubóstwa energetycznego pierwszy raz dostrzeżono i zdefiniowano w Wielkiej Brytanii. Wypracowano tam definicję zjawiska, która brzmi: w sytuacji ubóstwa energetycznego znajduje się gospodarstwo domowe, które na utrzymanie dostatecznego poziomu ogrzewania musi przeznaczyć więcej niż 10% swojego dochodu. W wielu krajach właśnie ta definicja została przyjęta jako wyjściowa. Wśród przyczyn tego zjawiska wymienia się przede wszystkim efektywność energetyczną budynku, zarobki, cenę paliwa przeznaczonego do ogrzewania budynku, a także warunki klimatyczne.

Zaproponowana (lecz jeszcze nieprzyjęta w polskim prawodawstwie) przez Zespół do wsparcia odbiorcy wrażliwego oraz redukcji ubóstwa energetycznego w Polsce definicja jest dość ogólna: Ubóstwo energetyczne występuje wtedy, gdy gospodarstwo domowe nie jest w stanie zapewnić sobie wystarczającego poziomu ciepła, chłodu, oświetlania i energii do zasilania urządzeń, w wyniku połączenia niskich dochodów, wysokich wydatków energetycznych i niskiej efektywności energetycznej w domu.

W opracowaniu pod nazwą „Metodyka analizy ubóstwa energetycznego dla gmin”, które przygotowała Krajowa Agencja Poszanowania Energii SA, podano szacunki, według których w Polsce problem ubóstwa energetycznego dotyczy obecnie ok. 12% gospodarstw domowych (a skala zjawiska jest niewspółmierna do skali ubóstwa dochodowego) – z czego blisko 6% Polaków jest ubogich energetycznie, ale nie dochodowo. 

Problem ubóstwa energetycznego jest również zróżnicowany lokalnie – istnieją gminy, w których zjawisko to dotyka większej liczby osób i są takie, w których ten problem prawie nie występuje. Przyjęta Polityka energetyczna Polski do 2040 roku zakłada redukcję zjawiska o 30% do poziomu maksymalnie 6%. Wśród głównych narzędzi walki z ubóstwem energetycznym wymienia się termomodernizację budynków mieszkalnych oraz zapewnienie efektywnego i ekologicznego dostępu do ciepła.