Siostra zakonna z Orderem Krzyża Niepodległości

Mszana Dolna. W sobotę w Domu Sióstr Franciszkanek przy ul. Leśnej w Mszanie Dolnej odbyło się uroczyste odznaczenie s. Efremy Józefy Zadrąg. Kolporterką, pielęgniarką i łączniczka w oddziałach ZWZ-AK w latach 1941-44 Prezydent RP Andrzej Duda nadał za wybitne zasługi w obronie suwerenności i niepodległości Państwa Polskiego Order Krzyża Niepodległości.

W tym roku s. Efrema ukończyła 97 lat. Odznaczenie przyznano za zasługi w obronie niepodległości i suwerenności państwa polskiego. Siostra Efrema jeszcze przed wstąpieniem do zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi walczyła w szeregach Armii Krajowej, będąc łączniczką. Przez całe życie zakonne posługiwała jako pielęgniarka.

W sobotę w Domu Sióstr Franciszkanek przy ul. Leśnej odznaczenie w imieniu prezydenta wręczył 97-letniej zakonnicy Piotr Ćwik z Kancelarii Prezydenta RP. 

– To była piękna, heroiczna postawa, która dzisiaj w sposób szczególny powinna być podkreślona, patrząc na dzisiejsze pokolenie szesnastolatków, także w kontekście ostatnich wydarzeń, które obserwujemy z wielkim niepokojem, to o takich właśnie zasługach, o takich postawach prawdziwej miłości do ojczyzny i wielkiego patriotyzmu trzeba mówić. Dobrze, że to odznaczenie w tym czasie może nastąpić – mówił Piotr Ćwik, były wojewoda małopolski, a obecnie Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP.

- Postawa Siostry Józefy Efremy – która w czasie wojny oraz po jej zakończeniu, pełniąc posługę pielęgniarki, otaczała troską życie będące darem Stwórcy – jest przejawem uważnego wsłuchania się w głos sumienia, który nakazuje chronić i ratować życie. Postępowanie Siostry i wręczenie jej odznaczenia państwowego jest dla współczesnego pokolenia wymownym znakiem szacunku dla życia w świecie pełnym okrucieństwa i przemocy. Życzę, by Dobry Bóg obdarzał Siostrę swoim szczęściem i pełnią łask – napisał zaś metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski.

Z s. Józefą Efremą Zadrąg RM łączy się wzruszająca opowieść o cudem uratowanym dziecku. Historia kilka lat temu została opisana w katolickiej gazecie „Niedziela”: w czerwcu 1956 r., w środku nocy, w szpitalu przyszło na świat dziecko, które przez lekarza zostało uznane za martwe. W tym czasie dyżur miała s. Efrema. Gdy tylko dowiedziała się o sytuacji, pobiegła na oddział położniczy, by ochrzcić noworodka. Zobaczyła sine ciałko dziecka, położone na stole i pozostawione bez opieki. Najpierw warunkowo je ochrzciła, nadając mu imię Antoni. Chwilę później rozpoczęła reanimację, a dziecko złapało oddech.