Zasłużony, ale zapominany

"Od dziecięcych lat urokliwy krajobraz Beskidu Wyspowego kształtował w jego duszy poczucie dumy i siły. Z okien domu rodzinnego i najbliższego otoczenia roztacza się panorama, jaką trudno znaleźć w lepszym miejscu niż to. Oto widać górny odcinek doliny Łososiny. Nad jej ciekiem wznoszą się Łopień, Mogielica, Jasień, Ćwilin, Śnieżnica - zalesione pod same wierzchołki, które zwieńczone są polanami. To przepiękny widok, gdy patrzymy ku południowi, a ku północy roztacza się zalesione pasmo Ciecienia i Grodziska. Głęboko wcina się dolina Stradomki z ukrytą w sadach, lasach, pofałdowanym terenie pól - wsią Szczyrzyc. Wydaje się, że to widzisz rówień Pogórza Wielickiego. Klamrą zamykającą od wschodu część widnokręgu stanowi Kostrza.

To ten majestat przyrody wywołał u Leopolda Węgrzynowicza ochotę odbywania wędrówek ze szczytu na szczyt.

Zasłuchiwał się wiele razy w opowiadaniach miejscowej ludności (gawędziarzy nie brakowało) o tym, jak to w dawnych, dawnych czasach żyli ludzie potężni, wysocy tacy, co to stojąc na przeciwnych szczytach - podawali sobie ręce (gawędy o olbrzymach).

Zainteresował się ludem żyjącym w dolinie Łososiny. Badał, fotografował, opisywał zwyczaje i zajęcia tutejszych mieszkańców. Pozdrawiał ich słowami: "Witaj, Bracie".

Między innymi efektem jego pasji badawczych były artykuły i rozprawy. Napisał ich około 50. Ziemi limanowskiej dotyczą:

"Śmiguśne dziady" (1920); "Motywy zdobnicze w owczych serkach" (1925); "Szałasy w limanowskim Beskidzie Wyspowym" (1948); "Szałaśnictwo w limanowskim Beskidzie Wyspowym" (1952-53); "Zdobienie serków owczych" (1955); "Prace i poszukiwania etnograficzne w powiecie limanowskim" (1959); "Materiały etnograficzne z powiatu limanowskiego" (1967).

Jemu zawdzięczamy zorganizowanie Oddziału Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego w Limanowej i Mszanie Dolnej. On też przyczynił się do powstania Liceum i Gimnazjum w Ujanowicach koło Limanowej, w którym rok uczył.

Ostatnie lata spędził w domu rodzinnym i tu zakończył życie 11 sierpnia 1960 roku. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Dobrej.

O Leopoldzie Węgrzynowiczu pisało wiele osób. W tym materiale podaję niektóre opracowania: Boczukowa Beata, "Tradycja szkolnego ruchu krajoznawczo-turystycznego w Polsce", Wydawnictwo Akademii Podlaskiej, Siedlce 2003 (praca doktorska); Czarnowski Adam, "Leopold Węgrzynowicz - organizator krajoznawstwa wśród młodzieży", Zeszyty Historyczne PTTK, Warszawa 1997; Gaweł Tadeusz, "Nauczyciele krajoznawcy regionu krakowskiego", IKNIBO, Kraków 1976; Gaweł Tadeusz, "Poznaj swój kraj i ojczyźnie służ", Kraków 1992; Gaweł Tadeusz, "Od Eleusis do kół krajoznawczych młodzieży szkolnej", Kraków 1992; Węgrzynowicz Leopold, "Wspomnienia", Kraków 1973."