"Kler" na 102!

„KLER” na 102! - felieton Pawła Zastrzeżyńskiego

"Kler" opowiada o trzech księżach, których losy splotły się kilka lat wcześniej, podczas wypadku, który cudem przeżyli. Teraz w rocznicę katastrofy duchowni spotykają się, by uczcić fakt swojego ocalenia – tak wygląda streszczenie filmu wg filmowca Wojciecha Smarzowskiego. Jednak wiadomo, że jest to film, który tak jak „Drogówka”, tym razem ma obnażyć patologię w Kościele Katolickim, naświetlić problem środowiska... Tak ogólnie można powiedzieć o tym filmie.  ALBO INACZEJ, ABY ZAROBIĆ I ABY FILM ZYSKAŁ SŁAWĘ, „FILMOWCY” POSTANOWILI ZEBRAĆ CAŁY SWÓJ JAD I WYPLUĆ GO! W ZAMIAN ZGARNĄĆ KASĘ!

Uogólnienie to jedno z pierwszych zagadnień, które zaraz na początku młody reżyser musi zrozumieć. Ogólnie w kinie to można zanudzić, a interesujące jest docieranie do sedna. To ćwiczenie jest na jednym z egzaminów wstępnych na reżyserię. Paradoksalnie ten zabieg jest spójny z personalizmem, którego naszym ostatnim nauczycielem był Jan Paweł II. Czyli losy świata zależą od moich i twoich uczynków, czyli znaczenie ma to co robi pan Smarzowski, bo z tego będzie rozliczany, a nie co robią wszyscy księża. Bo docelowo nie ma odpowiedzialności zbiorowej, każdy odpowiada sam za siebie. W tej przestrzeni można tylko doszukać się czegoś ciekawego, a docelowo najciekawszego pierwiastka czyli prawdy.
Dlatego tak duży nacisk kładzie się na to, aby reżyser zanim przystąpi do pracy nad filmem fabularnym, zrobił kilka dokumentów.

Dziesięciu księży z Diecezji Tarnowskiej z godnością prałata Gdzie oglądać Mundial 2026?

Tu przy filmie Wojciecha Smarzowskiego, nie wnikając w całą otoczkę związaną z tematem, można zaobserwować ten szkolny błąd uogólnienia. Owszem, jest próba skoncentrowania się na jakiś tam losach, ale przekaz jest jasno postawiony. Księża to pedofile i łasi na pieniądze pijacy. Filmowcy nie zagłębiają się w problem, a bazują na powierzchownej „piance”, która powstała i jest powtarzana do znudzenia przez media.

A gdyby tak odwrócić sytuację i powiedzieć, że wszyscy filmowcy to gwałciciele, pijacy, narkomani, pedofile, kombinatorzy i łasi na sławę oszuści, którzy gotowi są na każde świństwo. Na wszystkie te epitety natychmiast znajdą się dowody, np.: Harvey Weinstein, Borys Szyc, Roman Polański… I skoro Wojciech Smarzowski  jest filmowcem, to przynależą się mu te wszystkie przywary? NIC BARDZIEJ BŁĘDNEGO! 

Jednak to uogólnienie dotyczące „KLERU” wyrządza olbrzymią szkodę, ale nie ludziom wierzącym, a tym bezpośrednio zaangażowanym w ten film i tym, co przyjmą go jako objawioną prawdę. A może to przyjść łatwo, bo mechanizm zasłaniania swoich słabości cudzymi jest bardzo ostatnio popularny.

Tu na uwagę zasługuje jeszcze rola Janusza Gajosa, kiedyś Janka z Czterech Pancernych. Może warto przypomnieć, że to już schyłek kariery i warto by poza kunsztem aktorskim zadbać o coś więcej niż tu na ziemi. Bo w niebie nie dadzą się pewnie nabrać na te triki, że RUDY jest na 102 i zwycięży bramy piekielne.

Tu jest właśnie problem tego filmu, że docelowo każdy z tych filmowców i tych co wyjdą z kina kiedyś będą potrzebowali kapłana aby pobłogosławił, rozgrzeszył i w ten sposób umożliwił wejście do Nieba. A co jak okaże się, że jego grzeszność weźmie górę i postanowi się „zemścić”? 

Ten scenariusz jest niemożliwy, ale to tak jak w tej przypowieści o pannach mądrych i głupich. Tu filmowcy jednoznacznie ustawili się w szeregu z tymi głupimi. 

Jednak to wcale nie dziwi, robią to zaślepieni sukcesem!