Zapłacą tylko za zabiegi ratujące życie

Kraków/Limanowa. Rzecznik NFZ nie wróży limanowskiemu szpitalowi zapłaty dużych nadwykonań, gdyż twierdzi, że sąd przychyli się wyłącznie do roszczeń dotyczących świadczeń ratujących życie. Dyrektor szpitala odpowiada, że takich jest 70%.

W poniedziałek w artykule "Szpital pójdzie do sądu?" opisaliśmy sytuację limanowskiego szpitala, który w tym roku przekroczył kontrakt przyznany przez NFZ już o ponad 2,5 mln zł. 

Dyrektor szpitala chce się starać o zwiększenie limitów, ale nie wyklucza też podania NFZ do sądu.

Jolanta Pulchna, rzeczniczka prasowa małopolskiego oddziału NFZ, nie wróży szpitalowi powodzenia w batalii sądowej.

- My jesteśmy prawnie zobowiązani do zapłacenia tylko za te świadczenia, które określone są w kontrakcie i w umowie. A jeśli chodzi o nadwykonania, to możemy pokryć tylko te dotyczące zabiegów nagłych, ratujących życie – tłumaczy Jolanta Pulchna. – I sąd też najprawdopodobniej przeanalizuje wszystkie świadczenia i przychyli się wyłącznie do roszczeń dotyczących świadczeń ratujących życie.

- Około 70% nadwykonań, które posiada nasz szpital i nie tylko on, to są to świadczenia nagłe - komentuje Dariusz Socha, dyrektor Szpitala Powiatowego w Limanowej. Przykładem tego mogą być nadwykonania na oddziale dziecięcym, które wynoszą 600 tys. zł, czy też na oddziale intensywnej terapii, któe to NFZ uznaje jako świadczenia planowe, co jest zupełnym kuriozum. Przecież pacjenta na oddziale intensywnej terapii nie ma szans "zaplanować", tylko to są pacjenci w stanach nagłych.

Obecnie limanowski szpital liczy na to, że NFZ wyjdzie z propozycją zapłaty. Dyrektor dodaje, że w poprzednim roku doszło do ugodowy sądowej pomiędzy szpitalem, a NFZ, w wyniku któej szpital otrzymał około 40% nadwykonań.

Całą sytuacją jest zbulwersowana Grażyna Mizgała, przewodnicząca szpitalnej Solidarności. - Na tym właśnie polega reforma służby zdrowia obecnej minister Ewy Kopacz - mówi Grażyna Mizgała. - Wprowadzone ograniczenia kontraktów nie są rozwiązaniem, bo to ludzi przecież nie uleczy. W ten sposób ograniczyło się tylko dostępność do świadczeń, a szpital tego nie chciał robić, gdyż chce być dostępny dla pacjenta. Kończy się to tym, że pieniędzy nie dostanie. Teraz tylko widać różnicę pomiędzy publicznym, a prywatnym szpitalem, bo w tym ostatnim po prostu pacjentom wystawi się rachunek.